Ο οδοντικός πόνος είναι αναμφίβολα από τις πλέον δυσάρεστες εμπειρίες. Οι ασθενείς που τον βιώνουν καταφεύγουν στον οδοντίατρο με πόνο και αγωνία οποιαδήποτε ώρα και μέρα για να ανακουφιστούν. Η αιτιολογία ποικίλει, μπορεί να είναι μικροβιακή, τραυματική ή ακόμα και λόγω ατελούς οδοντιατρικής θεραπείας. Παρακάτω, θα αναλύσουμε τις δυο συνηθέστερες αιτίες.
Τι τον προκαλεί;
Τα συνηθέστερα αίτια οξείας οδονταλγίας είναι η οξεία πολφίτιδα και το οξύ οδοντοφατνιακό απόστημα. Η οξεία πολφίτιδα είναι αποτέλεσμα βαθιάς τερηδόνας η οποία έρχεται σε μεγάλη εγγύτητα με τον πολφό (νεύρο) ο οποίος αρχίζει να φλεγμαίνει. Οξύ και διαπεραστικό πόνο μπορεί να προκαλέσει και το οξύ οδοντοφατνιακό απόστημα που είναι η εξέλιξη της πολφίτιδας. Ο πολφός σε αυτή την περίπτωση αρχίζει να νεκρώνεται και στον πολφικό θάλαμο συγκεντρώνεται πύον και αίμα.
Ποιά τα συμπτώματα;
Τα συμπτώματα μπορεί να είναι μεμονωμένα ή σε συνδυασμό μεταξύ τους. Μερικά από αυτά είναι, πόνος, ερυθρότητα, οίδημα, πυρετός και κακουχία. Ο πόνος μπορεί να προκληθεί αυτόματα ή από θερμικά ερεθίσματα (ψυχρό ή ζεστό) ή μετά από πίεση του υπεύθυνου δοντιού και με διάρκεια από ορισμένα λεπτά εώς και για ώρες.
Ποια η θεραπεία;
Και στις δυο περιπτώσεις η αντιμετώπιση πρέπει να είναι άμεση. Η θεραπεία δε, είναι κοινή, και είναι η ενδοδοντική θεραπεία γνωστή και ως απονεύρωση. Ο οδοντίατρος, μετά από προσεκτική εξέταση και διάγνωση του υπευθύνου δοντιού ή δοντιών προχωράει στη χορήγηση τοπικής αναισθησίας και παρέχει τις ‘’πρώτες βοήθειες’’ ούτως ώστε να υπάρξει άμεση ανακούφιση του ασθενούς.
Μπορεί να προληφθεί;
Η καλύτερη θεραπεία σε κάθε περίπτωση είναι η πρόληψη. Στις μέρες μας, είναι πλέον γνωστοί οι αιτιολογικοί παράγοντες της οδοντικής τερηδόνας και σε συνδυασμό με τακτικό οδοντιατρικό έλεγχο οι βλάβες αυτές μπορούν να προληφθούν – εξαλειφθούν προτού προχωρήσουν και προκαλέσουν οξύ πόνο.
